|
Bazı insanlar başkalarını kışkırtır?
Derdin ne deriz bu kişilere?
Derdi kendisiyledir...
En çok ergenlerde görülür ama ergenlerdeki naif bir tepkidir
Ergen ebeveynini kışkırtır çünkü var olmak ister, kendini ortaya koymak ister, ben de varım demek ister
Ergen ebeveynini kışkırtır çünkü kışkırtılmış ebeveyni yönetmek daha kolaydır, kışkırtılmış ebeveynde mantık ve kontrol kalmaz, kontrol ergene geçer
Ergen de zaten bunu istemektedir...
Ergen kışkırtır çünkü ergenliğin doğasında vardır ve bu davranışı gelişimi için de gereklidir
Yetişkinlerde birbirini kışkırtır, peki en çok ne zaman?
-Karşıdakinin sinirlendiğini görmek istediğinde (çünkü kendisi sinirlenmiştir)
-Onun mantıksız davranmasını arzuladığında (çünkü kendi düşünceleri kendini savunmaya yetmez olmaya başlamıştır)
-Onun kontrolünü kaybetmesini istediğinde (çünkü kendi kontrolünü kaybetmiştir)
-Onun hata yapmasını istediğinde (çünkü kendini yetersiz görmeye başlamıştır)
En sonunda kışkırtıcı "ben ne yaptım ki?" sorusuyla oyununu tamamlar...
"Ama sen beni kışkırttın!" demenin hiçbir manası yoktur
Çünkü mana mantıktan doğar, kışkırtmanın iyisi ise mantıksızdır
Kışkırtılan hayal kırıklığı, üzüntü, kırılma duygusu yaşar
"Bu saçma şeyi nasıl söyler?" diye düşünür
Ama kışkırtmanın aleti zaten mantıksızlıktır
Bir diyalogda abartılı mantıksızlık varsa, tuzak vardır
Kışkırtıcının tuzağına düşmemek zordur ama esastır
Kışkırtıcıyı kışkırtmanın en temiz yolu, kişinin kendi çizdiği yolda gitmesidir
Doğrudan milim sapmadan, inadına ve sonuna kadar...
Kışkırtmaya gelmeden, kendi yoluna devam eden, kışkırtıcıyı yalnız bırakır
Kışkırtıcı; kontrolsüzlüğüyle, öfkesiyle, mantıksızlığıyla ve yetersizliğiyle baş başa kalır |
